Ik dacht dat ik Delft wel een beetje kende, maar dat viel toch tegen. Nooit geweten dat de naam Delft van het grachten delven komt en dat de stad zijn eigen Toren van Pisa heeft: de Oude Kerk, ook wel de Oude Jan genoemd.
Op 5 november om half één vertrokken we van de Nieuwe Langendijk voor de stadswandeling onder leiding van een gids. De gids sprak duidelijk en niet te snel en dankzij de uitgereikte solo-apparatuur van Phonak kon ik haar heel goed verstaan. Voor degenen die daar toch wat moeite mee hadden, was een gebarentolk aanwezig. Eerst naar de Nieuwe Kerk met de prachtig gerestaureerde graftombe van Willem van Oranje. Daarna een wandeling door het centrum, waarbij we o.a. ook de Prinsenhof bekeken. Na ongeveer anderhalf uur waren we allemaal wel toe aan koffie of thee in een leuk restaurantje waar een aparte ruimte voor ons was gereserveerd.
Heel interessant om Delft beter te leren kennen, maar het belangrijkste vind ik het contact met andere CI- en hoortoesteldragers. Heerlijk dat optimaal rekening wordt gehouden met het feit dat je slechthorend bent. Je hoeft niet op je tenen te lopen en te doen alsof je iets verstaat. Want laten we eerlijk zijn: iedere slechthorende doet dat toch wel eens in de “horende wereld”? Het is zo prettig eens niks uit te hoeven leggen. Iedereen weet wat het is om slechthorend te zijn. Dat maakt zo’n activiteit heel relaxt. Ga een keer mee om dit zelf ook te ervaren. Je bent van harte welkom.
Marije Stolp