Ervaringsverhalen
Ervaringsverhaal van CI-drager.Na vele onderzoeken bleek dat ik in aanmerking kwam voor een CI. Ik had nog maar 20% restgehoor en mijn gehoor ging steeds verder achteruit.
Vanaf mijn geboorte ben ik zwaar slechthorend en het was niet echt duidelijk of ik voor een Cocleair Implantaat in aanmerking zou komen. Het was namelijk niet duidelijk of het spraakverstaan wel zou lukken. Daarom was het heel erg spannend.
Op 4 mei 2006 werd ik geopereerd aan mijn rechteroor en kreeg ik een Cocleair Implantaat. Prof Frijns opereerde mij samen met dr Peek. Dit was heel bijzonder: ik was de 200e patiënt die in het LUMC werd geopereerd en geïmplanteerd.
Terug op de afdeling stonden er bloemen naast mijn bed en hadden mijn kinderen een ballon aan mijn bed bevestigd. Wat waren mijn man en kinderen blij dat de operatie was geslaagd en ik alles goed had doorstaan !
Ik was niet duizelig en het oor moest 6 weken genezen voordat ik een spraakprocessor kreeg aangesloten. Met de spraakprocessor worden de elektroden van de implantaat in het slakkenhuis geactiveerd . Een week na de operatie volgde een proefaansluiting door Anette Frijns en Peter Paul en ik reageerde direct op mijn zoon die mama zei. De tranen stonden in zijn ogen…
Er volgde een revalidatie periode van 6 maanden. Samen met logopedistes Nanda en Lisette en mijn zus en kinderen als co-therapeuten moest ik opnieuw leren horen. Dat was een zware en vermoeiende tijd.
Mijn kinderen trainden een keer per week met mij en mijn zus met haar vriendin zouden de andere dagen doen. Maar het liep anders. Mijn zus kreeg een burn out en ik moest op zoek naar een andere co-therapeut. Dat was best lastig want iedereen heeft het druk en niemand heeft tijd. Het liep anders dan was gepland.
Uiteindelijk lukte het via maatschappelijk werk van het LUMC een vrijwilligster te vinden van de vrijwilligersbank van de gemeente. Zij had een slechte spraak en ik had er niet zoveel aan. Maar ik wilde haar niet kwetsen en heb toch 2 maal per week met haar getraind.
Het was een hele lieve vrouw die mij wel stimuleerde om door te gaan.
Uiteindelijk heb ik nog met 5 andere familieleden als het zo eens uit kwam getraind. Mijn gehoor en spraak zijn verbeterd en daardoor ook mijn communicatie met andere mensen om mij heen.
Nu ben ik heel erg blij met mijn gehoor, om alle geluiden op straat te kunnen horen, het koken van het water, de vogels horen fluiten en de wind door de bladeren van de bomen horen ruisen. Het was voor mij een geheel nieuwe ervaring die mijn leven heeft verrijkt. Ik besef nu hoe belangrijk het gehoor is in communicatie met mensen Een simpel voorbeeld is als er boodschappen moet worden afgerekend aan de kassa De caissière zegt terwijl ik wegloop: ‘’Nog een fijne dag mevrouw’’ Vroeger zou ik niets hebben gezegd omdat ik het niet had gehoord. Nu zeg ik ‘’ook een fijne dag vandaag of op vrijdag ‘’een goed weekend’’
Het is normaal voor horenden maar voor mij was dat nieuw en geeft mijn leven nieuwe mogelijkheden en kansen.
De mensen die het mogelijk hebben gemaakt ben ik enorm dankbaar. Prof Frijns, dr Peek ,Annette Frijns,Cindy, Nanda, Lisette,Peter Paul, Jeroen,Wilma , mijn kinderen en mijn man en niet te vergeten al de co-therapeuten die belangeloos hun vrije tijd hebben opgeofferd om mij bij te staan, zal ik nooit vergeten.
Ik probeer daarom ook iets terug te doen door als werkgroeplid iets voor het CIRCLE team te betekenen en zo ook voor alle CI dragers en ouders van CI kinderen.
Gerrie Meerstadt
Terug naar overzicht