Ervaringsverhalen
Evaringsverhaal Martien
In 2006 ben ik geopereerd in het LUMC in Leiden en kreeg ik een CI aangemeten. Inmiddels weet ik niet beter en zou ik nooit terug willen naar de oude situatie.
Voorafgaand aan de beslissing om een CI te nemen had ik wel de voors en tegens van een CI tegen elkaar afgewogen. Ieder heeft zijn of haar eigen redenen om te kiezen voor een CI of niet. Voor mijzelf was het in de loop der jaren wel duidelijk geworden: ik verstond zo slecht, vooral in de werksituatie, dat met het ouder worden het spraakverstaan een steeds grotere belasting zou worden. Zelfs ik ontkom er niet aan om ouder te worden, dus het was zonneklaar dat elke redelijke kans op het verbeteren van het spraakverstaan moest worden aangegrepen.
Behalve deze overweging, door een vriend vanuit zijn fysiotherapie-vakgebied treffend omschreven als "belasting versus belastbaarheid", speelde ook mee dat ik meer geluiden dan voorheen zou kunnen horen. Vooral geluiden in huis, op straat, in de natuur. Zoals bijvoorbeeld waarschuwingssignalen in huis (deurbel, oven, rookmelder), een vrachtwagen die achteruit rijdt, fluitende vogels, enzovoorts.
Het LUMC heeft me uiteraard verteld wat de verwachtingen zijn met de CI. Het was wel zo dat er relatief weinig ervaring is met CI bij pre-linguaal doven zoals ik, maar op basis van de onderzoeken en een intensieve hoorrevalidatie waren de kansen op succes goed te noemen.
Drie jaar na de beslissing om een CI te nemen, kan ik zeggen dat de CI een succes is. De operatie zelf is goed verlopen en de revalidatie was dank zij de steun van het LUMC, de logopediste en de co-therapeuten niet alleen een intensieve maar ook een mooie en leuke tijd geweest. Mooi in de zin van dat we met ons allen hard hebben gewerkt aan een optimaal resultaat en leuk omdat het gewoon leuke mensen zijn waar ik mee te maken had.
Over het spraakverstaan met de CI ben ik meer dan tevreden. Ik had begrepen dat met een CI mijn score bij de woordjestest naar verwachting zou uitkomen op 40 a 50%, terwijl ik in het onderzoek slecht 24% haalde. De woordjestest van de afgelopen 2 jaar lieten een score van rond de 70% zien, en dat is flink boven verwachting. Dit kan ik merken in het dagelijks leven: kon ik bepaalde collega's bijna niet verstaan, nu kost het me aanzienlijk minder inspanning om hun te verstaan. Dat is wel zo prettig als het om leidinggevende gaat... Ook kan ik weer bellen. Weliswaar niet zonder meer met iedereen maar met familie of bekenden is het geen onoverkomelijk probleem.
Geluiden die ik niet kon horen, hoor ik nu wel. Als ik vergeet de koplampen van de auto uit te zetten, dan hoor ik een waarschuwingssignaal. Als de deurbel gaat, hoor ik dat (alhoewel de honden eerder aanslaan). Of als de oven klaar is, dan hoor ik de piep. Hetzelfde voor de vaatwasser als die klaar is.
De CI is voor mij een geweldige verbetering gebleken. Het is echter geen vervanging van het menselijk gehoor, maar de ontwikkelingen gaan steeds verder. Op dit moment ben ik met het LUMC bezig een ander model CI uit te testen met verschillende software, waaronder software die spraakverstaan in een rumoerige omgeving zou verbeteren. Dat laatste zou geweldig zijn maar ik weet ook dat het niet meer dan een kleine stap zal zijn. Een stap op de lange weg naar een gehoor die niet of weinig onderdoet voor het menselijk gehoor.
Mijn ervaringen rond de operatie en revalidatie zijn nog na te lezen in mijn weblog: http://www.bloggers.nl/mar10
Terug naar overzicht